พระปิดตาหลวงปู่นาค วัดห้วยจระเข้ เนื้อเมฆพัตร

"พระปิดตาห้วยจระเข้" ถือว่าเป็นพระปิดตาที่มีประสบการณ์เยี่ยมยอด ด้านคงกระพันกับมหาอุดเป็นที่สุด ส่วนทางเมตตามหานิยมกับโชคลาภก็มีประสพการณ์มากมาย ในบรรดาพระปิดตาเญจภาคีทั้งหมด พระปิดตาของหลวงปู่นาคหายากที่สุด สมัยก่อนหากมีพระสมเด็จวัดระฆังจะขอแลกกับพระปิดตาวัดห้วยจะต้องแถมที่นาอีก 1 ไร่

พระปิดตาหลวงปู่นาค วัดห้วยจระเข้ เป็นพระปิดตาในเบญจภาคีพระปิดตาเนื้อโลหะ (เบญจภาคีพระปิดตาเนื้อโลหะได้แก่ พระปิดตา วัดท้ายย่าน จังหวัดชัยนาท / พระปิดตา วัดห้วยจระเข้ หลวงปู่นาค จังหวัดนครปฐม / พระปิดตา วัดโมลี หลวงปู่จันทน์ แร่บางไผ่ จังหวัดนนทบุรี / พระปิดตา วัดทอง หลวงพ่อ ทัพ ธนบุรี / พระปิดตา วัดหนัง หลวงปู่เอี่ยม กรุงเทพ) และถ้านับเบญจภาคีพระปิดตาเนื้อเมฆพัตร ปิดตาหลวงปู่นาคก็เป็นอันดับ 1 ของเมืองไทย (เบญจภาคีพระปิดตาเนื้อเมฆพัด ได้แก่ พระปิดตาหลวงปู่นาค วัดห้วยจระเข้ จังหวัดนครปฐม / พระปิดตาหลวงปู่จันทร์ วัดบ้านยาง จังหวัดราชบุรี / พระปิดตาหลวงพ่อปล้อง วัดหลุมดิน จังหวัดราชบุรี / พระปิดตาหลวงปู่ทิม วัดบางปลา จังหวัดนครปฐม / พระปิดตาหลวงพ่อทา วัดพะเนียงแตก จังหวัดนครปฐม) ถ้าจะนับเบญจภาคีพระปิดตาเนื้อโลหะ ปิดตาของหลวงปู่นาค วัดห้วยจระเข้ เรียกได้ว่าหายากที่สุด เพราะมีพระที่แท้ร้อยตาพระทุกคนยกย่องว่าแท้มีจำนวนน้อยมากๆหมุนเวียนในตลาดผมนับๆแล้วน่าจะไม่เกินสิบองค์ หนังสือพระก็ลงสิบองค์นี้วนเวียนแสดงให้เห็นถึงความหายาก

“เนื้อเมฆพัด” หรือ “เมฆพัตร” เป็นโลหะพิเศษธาตุกายสิทธิ์ ที่มีฤิทธานุภาพในตัวเอง อันเกิดจากพระเกจิอาจารย์โบราณที่ได้ร่ำเรียนการเล่นแร่แปรธาตุ รวมถึงร่ำเรียนพุทธคุณชั้นสูง และจัดทำขึ้นตามตำรับโบราณ ถือว่าเป็นแร่วิเศษเกิดจากอาคมชั้นสูง มีสีดำแวววาว ลักษณะเปราะ มีส่วนผสมของตะกั่ว และทองแดง กรรมวิธีการสร้างที่ซับซ้อน โดยขณะหลอมจะซัดด้วยกำมะถัน ปรอท และว่านยาต่างๆ ได้แก่ ไพลดำ ต้นหิงหาย ไม้โมกผา ขิงดำ กระชายดำ สบู่แดง และ สบู่เลือด เป็นต้น ซัดเข้าไปในเบ้าหลอม พอสำเร็จจะได้โลหะสีดำเป็นมันเงาเลื่อมพราย โบราณได้บอกไว้ว่าหากบูชาพระเนื้อเมฆพัตรติดตัวเป็นประจำแล้ว เมื่อพบว่าพระมีสีหมอง แสดงว่าจะมีเรื่อง ให้อธิษฐานจิตอาราธนาล้างด้วยน้ำฝน 3 คราบ เรื่องร้ายๆ ก็จะกลายเป็นดี 

หลวงปู่นาคเริ่มสร้างพระปิดตาประมาณปี พ.ศ. 2432-2435สมัยที่อยู่ วัดพระปฐมเจดีย์ และสร้างต่อมาตอนอยู่วัดห้วยจระเข้ หลวงปู่นาคจะปลุกเสกเดี่ยว โดยระเบิดน้ำลงไปปลุกเสกใต้น้ำหน้าวัด โดยใต้น้ำจะสร้างแคร่ไม้ไว้ หลวงปู่นาคจะนั่งบนแคร่ไม้ ปลุกเสกและจารอักขระเสร็จเรียบร้อย แล้วปล่อยให้ลอยขึ้นมาข้างบนผิวน้ำ ลูกศิษย์ที่พายเรืออยู่ด้านบนก็จะช้อนเก็บให้หลวงปู่นาคนำไปปลุกเสกต่อที่วัดอีกครั้งหนึ่ง

พระปิดตาหลวงปู่นาคองค์นี้เป็นพิมพ์สะดือจุ่น พระปิดตาหลวงปู่นาคที่โด่งดังมีสองพิมพ์คือ พิมพ์สะดือจุ่น พิมพ์มีสะดือ หรือพิมพ์ท้องป่อง (พิมพ์ตัวผู้) และพิมพ์ไม่มีสะดือ หรือพิมพ์ท้องแพบ (พิมพ์ตัวเมีย) การลงจารท่านจะลงอักขระเต็มทั้งองค์นับได้ 32 ตัว โดยท่านจะลงไว้ 31 ตัวแล้วตัวสุดท้านคือ นะคงคา ท่านจะจารในน้ำที่ช่องท้อง  

การพิจารณาพระปิดตาหลวงปู่นาควัดห้วยจระเข้นั้นต้องเข้าใจก่อนว่า พระปิดตานี้เป็นเนื้อเมฆพัตร์ หล่อจากแม่พิมพ์ประกบ ดังนั้นด้านข้างของพระปิดตาจึงมีตะเข็บเมื่อหล่อเสร็จแล้วช่างจะใช้ตะไบแต่งให้เรียบร้อย การแต่งองค์พระมีทั้งแบบแต่งนิ้วมือ และแบบไม่แต่งนิ้ว เส้นการจารอักขระที่หลวงปู่นาคจารบนองค์พระปิดตานั้นเส้นค่อนข้างลึกคมชัด ลักษณะเส้นยันต์บนเนื้อเมฆพัตรนั้นจะมีรอยปริแตกเนื่องจากเนื้อเมฆพัตรเป็นโลหะที่เปราะแตกง่าย ร่องเส้นยันต์จะมีความเก่าไม่มีความเงา การพิจารณาควรจดจำลายมือให้ได้เพราะลายมือของหลวงปู่นาคคือสิ่งที่สำคัญที่สุด 

********************************************************

หลวงปู่นาค ท่านเกิดเมื่อ พ.ศ.2358 (ร.ศ.35) ตรงกับปีกุน ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) พออายุ 21 ปี ท่านจึงอุปสมบทที่วัดพระปฐมเจดีย์ในปี พ.ศ.2379 โดยมีพระกรรมวาจาจารย์ คือ พระเดชพระคุณ ท่านเจ้าคุณพระปฐมเจติยานุรักษ์ (หลวงปู่กล่ำ) เจ้าอาวาสวัดพระปฐมเจดีย์ เจ้าคณะจังหวัดนครปฐม ได้รับฉายา "โชติโก" ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดพระปฐมเจดีย์ เรื่อยมาจนถึงปี พ.ศ.2432 ได้รับเลื่อนสมณศักดิ์จากพระเจ้าอยู่หัว ให้เป็นพระครูสัญญาบัตรประจำทิศองค์พระปฐมเจดีย์ที่ “พระครูปาจิณทิศบริหาร” รักษาองค์พระปฐมเจดีย์ประจำด้านทิศตะวันตก และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะรองเมืองมณฑลนครชัยศรี ในปี พ.ศ. 2441 หลวงปู่นาคได้สร้างวัดขึ้นใหม่ในพื้นที่ตำบลหนองพลับ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม เพื่อให้เป็นวัดบริวารขององค์พระปฐมเจดีย์ (ห่างจากองค์พระปฐมเจดีย์ประมาณหนึ่งกิโลเมตร) แล้วเสร็จในปีพ.ศ.2443 ได้รับพระราชทานวิสุงคารามเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ.2443 ในรัชสมัยของรัชกาลที่ 5 ชื่อว่า “วัดนาคโชติการาม” แต่ชาวบ้านมักจะเรียกว่า “วัดใหม่ห้วยจระเข้” และต่อมาก็เป็น “วัดห้วยจระเข้” จนทุกวันนี้ โดยหลวงปู่นาคเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก 

หลวงปู่นาค เป็นพระที่เคร่งครัดในวัตรปฏิบัติ มีศีลาจารวัตรอันงดงาม ท่านมีความรู้แตกฉานทั้งหนังสือไทย ขอม และบาลี เพียบพร้อมด้วยเมตตาธรรม-กรุณาธรรม และเป็นพระนักพัฒนาจนเป็นที่เลื่อมใสของบรรดาพระภิกษุ-สามเณร และพุทธศาสนิกชนอย่างกว้างขวาง จึงมีลูกศิษย์มากมาย คราวที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 และสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จพระพาสพระราชวังสนามจันทร์ ทั้งสองพระองค์จะแวะกราบหลวงปู่นาคเป็นประจำ ท่านมีสหธรรมมิกที่อายุอ่อนกว่าหลายปี อันได้แก่ หลวงพ่อทา วัดพะเนียงแตก และ หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว หลวงปู่นาคครองวัดอยู่ 11 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ.2441 จนมรณภาพด้วยโรคชราภาพในปี พ.ศ.2453 ด้วยโรคชรา รวมอายุได้ 95 ปี 74 พรรษา