#สีผึ้งยุคแรกหลวงพ่อกวยวัดโฆสิตารามจังหวัดชัยนาท

สมัยก่อนใครที่อยากได้สีผึ้งทาปาก ต้องนำสีผึ้งหรือขี้ผึ้งแท้ๆ สีจะออกสีพิกุลเอาไปให้ท่านปลุกเสก บางทีท่านก็หุงหรือปลุกเสกเอาไว้แล้ว หลวงพ่อได้ปลูกต้นกาหลงไว้ ติดกุฏิท่านเลยออกดอกสามารถเอามือเอื้อมไปหยิบดอกมาได้ หลวงพ่อจะใช้ดอกต้นกาหลงนี้มาปลุกเสกและบี้ปนผสมลงในสีผึ้งเสมอคนที่ได้ไปโดยมากจะมีเมียหลายคน มีอภินิหารสมควรเล่าไว้คือ อาจารย์ผ่อง เจ้าอาวาสวัดท่าทองเล่าให้ฟังว่า นายแทน สุขสวัสดิ์ คนปากน้ำ ได้สีผึ้งของหลวงพ่อมา 1 ตลับ แกได้นำสีผึ้งไปป้ายผู้หญิง แล้วนำตลับใส่กระเป๋าติดตัวขณะกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงจับปล้ำกอดคอตีเข่าอยู่คือผมพากย์แบบมวยมหัศจรรย์ตลับสีผึ้งกระเด็นออกจากกระเป๋าเสื้อหายไป ต่อมานายแทนได้ไปขอสีผึ้งหลวงพ่อใหม่แต่ท่านไม่ให้อีกเลยให้แต่ชั้นรองลงมาคือเสกน้ำมันใส่ผมให้ ต่อไปจะขอเล่าถึงของเมตตาชั้นรองให้ฟัง อาจารย์ผ่อง เล่าให้ฟังตอนนั้นหลวงพ่อยังแข็งแรงอยู่ อาจารย์ผ่องยังหนุ่มไปสักกับหลวงพ่อมีคนปล้ำจับผู้ชายคนหนึ่งมาให้หลวงพ่อรดน้ำมนต์คนจับมาคือนายบาง เป็นคนแม่น้ำน้อย นายบางได้เล่าให้หลวงพ่อฟังว่า คือแกอยากได้สีผึ้งทาปาก แต่หาขี้ผึ้งแท้ๆแบบหลวงพ่อสั่งไม่ได้ เลยซื้อน้ำมันใส่ผมไบร์ครีม เอาไปให้หลวงพ่อปลุกเสกให้ ตอนนั้นหลวงพ่อยังแข็งแรงได้ถามนายบางว่าชื่ออะไร นายบางตอบว่าชื่อบาง หลวงพ่อได้เปิดฝาและปลุกเสกให้ตอนปิดหลวงพ่อปิดซะแรงเอามือตบลงไปอีก 3 ที นายบางก็ไม่ได้ใช้สักทีจนกระทั่งมีงานวัด เพื่อนมาจากที่อื่นมันมาบ้าน มันอาบน้ำก่อนแล้วขึ้นไปแต่งตัว พอดีมันเอาน้ำมันของผมใส่ผม พอใส่อยู่ดีๆ มันก็วิ่งลงมาข้างล่าง มันเรียกแกผมตกใจสุดขีด มันเรียกว่า “พี่บางจ๋า พี่บางจ๋า ฉันรักพี่” เรียกไม่เรียกเปล่ามันกอดด้วย ผมว่ามันถ้าจะบ้าเลยรุมจับมันมัด ตอนหลังถึงรู้ว่ามันเอาน้ำมันใส่ผมของผมไปใช้ ผมจับมันมัดติดกับเสาด้วย หลวงพ่อจึงรดน้ำมนต์ให้ นี่แค่ประสบการณ์บางส่วนครับ

สนใจสอบถามได้ครับ